محمد جعفر بن محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني
فضايح الصوفيه 136
فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى )
مىخورند هر چند كه به اعتقاد خود عاقل ودانا باشند ، البته كه بىعقل وجاهلانند . بدانكه ! صوفيه قاطبتاً از مخالفان اهل بيتاند مگر قليلى از اين فرقه كه در زمان استيلاى مخالفين از روى تقيّه نام اين طايفه برخود مىگذاشتهاند ، وايشان را علامتى بوده كه به آن از غير متميّز بودهاند ، وشيعيان در هر زمان ايشان را به تشيّع مىشناختهاند ، پس شيعه بايد كه فريب جمعى را نخورد كه دعواى علم ودانش مىكنند ، و بى ضرورت تقيه ميل به تصوف كردهاند كه باعث تصوّف ايشان در غير زمان تقيّه يا جهل است وحماقت ، يا مكر وخدعت ، و يا گمراهى وضلالت ، چنان كه در چندين حديث معتبر واقع است و در كتب معتبره علماى شيعه مذكور است « 1 » . مجملا در ميان طوايف صوفيه نمىتوان يافت كسى را كه خوش اعتقاد وديندار ، و در باطن صالح وپرهيزگار باشد ، مگر كسى كه از روى جهل ونادانى به آن راه افتاده باشد ، واكثر به ظاهر فاسق وفاجراند ، بلكه زنديق وكافرند . و هر كس را كه ديديم با دعواى علم ميل به تصوّف كرده بود ، اگر به فريبندگى يا به وسيلهء ديگر مرادش از دنيا حاصلنمىشد در طلب منصب وجاه ومتوسّل شدن به اهل
--> ( 1 ) - حديقة الشيعة : 597 .